Hoofdpijn kan ineens beginnen of langzaam sterker worden. Soms drukkend, soms stekend. En vaak ook op een plek die je herkent. Dat maakt het verwarrend, zeker als er geen duidelijke oorzaak wordt gevonden.

Je weet dat je hoofd pijn doet, maar niet waarom. Dat gevoel van ongrijpbaarheid maakt hoofdpijn extra vermoeiend. Het is niet alleen de pijn, maar ook het zoeken naar betekenis.

Samenhang tussen emotie en lichaam

Vanuit de samenhang tussen emotie en lichaam is hoofdpijn geen los probleem. Het lichaam reageert op spanning die zich in de tijd heeft opgebouwd met een overlevingsstand. Die spanning hoeft niet altijd bewust te zijn.

Wanneer emoties worden ingehouden en overtuigingen zorgen voor voortdurende alertheid, blijft het systeem actief. Het lichaam staat dan steeds paraat. Sterker nog, het lichaam past zich letterlijk aan op orgaanniveau. Een bepaald orgaan gaat beter, sterker, sneller werken. Op het moment dat die innerlijke emotionele spanning afneemt, schakelt het lichaam over, oftewel weer terug naar fabrieksinstelling. Dit is een letterlijke verandering in je lichaam en dus ook in de aansturingsrelais in de hersenen van betreffende organen.

Dat omschakelen is wat je voelt als hoofdpijn. Letterlijk koppelen op dat moment de synapsen in je hersenen weer in elkaar om in het orgaan de oorspronkelijke aansturing aan te zetten.  Er gaat dus niet iets fout, integendeel!

Het lichaam bezig is met herstellen. Het lichaam werkt niet tegen je. Het volgt zijn eigen natuurlijke logica.