Je denkt misschien dat je een zelfstandig individu bent. Dat je je eigen keuzes maakt. Dat jij wel weet wat goed voor je is.

En toch… je brein scant voortdurend: hoor ik erbij? Ben ik veilig? Word ik afgewezen?

De mens is een roedeldier. Die biologische code zit dieper dan je mening.

Dieper dan je overtuiging dat je “prima alleen” kunt zijn.

In mijn praktijk zie ik dat ook vaak. Mannen en vrouwen met chronische klachten. Met mentale en of emotionele stress. Mensen die al veel geprobeerd hebben.

Vaak intelligent, bewust, spiritueel zelfs. Maar hun lichaam reageert nog steeds op iets oerouds: de roedel.

En precies daar wordt het interessant. Want dezelfde biologie die je klein kan houden, kan je ook kracht geven. Het hangt af van hoe je hem gebruikt.

De mens  als roedeldier: de wolf in ons brein

Wanneer  ik zeg dat de mens een roedeldier is , dan bedoel ik dat letterlijk.

De mens lijkt qua gedrag en indeling van de roedel het meest op de wolf.

Daar heeft iedereen een plek. Er is leiding. Er is taakverdeling. De roedel zorgt voor veiligheid en overleven.

Alleen overleven voor een wolf is is bijna onmogelijk. Dat  oeroude overlevingspricipe zit diep in ons systeem opgeslagen. Dus als jij wordt afgewezen, voelt dat niet als “jammer dan”. Het voelt als gevaar omdat je dit registreert vanuit je overlevingssysteem.

Je zenuwstelsel maakt geen onderscheid tussen een boze blik op je werk en duizenden jaren geleden uit de groep gezet worden. Dat is dezelfde code.

Waarom je jezelf kleiner maakt

Omdat de mens een roedeldier is, zit het principe: "Ik wil erbij horen."diep in ons systeem gebakken. Zelfs als we denken dat we ons niets aantrekken van wat de ander vindt, dan nog speelt het in de diepe spelonken van onze biologie een rol. Op onbewust niveau willen we ons altijd verbinden aan een roedel en is het vanuit die overlevingsdrang van levensbelang om door die roedel goed bevonden te worden. Zelfs als de roedel niet goed voor je is. Zelfs als je je moet aanpassen.

Dan ontstaan overtuigingen zoals: ik moet rekening houden met iedereen. Ik mag niet te veel zijn. Ik moet sterk blijven.

Want als de roedel niet tevreden is over jou, dan kunnen ze je eruit kicken. Dat betekent voor een wolf dat hij alleen moet overleven, en dat is niet veilig. Voor de mens betekent dat exact hetzelfde, al ervaren we dat niet zo. Ons systeem is altijd ingericht op overleven.

Vanuit de 5 Biologische Natuurwetten kijk ik altijd naar de lijn: overtuiging – gedachte – emotie – lichaam. Als jij diep vanbinnen gelooft dat je veilig bent als je veel werkt, er leuk uitziet, een mooie auto rijdt, genoeg geld op je rekening hebt, grappig bent, dan zal je dat terug zien in je gedrag.

Ik zie vaak dat mensen hun eigenwaarde inleveren omdat ze, op onbewust niveau 'de groep' niet kwijt willen raken. En lage eigenwaarde kan zich biologisch vertalen in klachten die te maken hebben met botten, gewrichten of bindweefsel. Niet omdat je lichaam je straft. Maar omdat het zich aanpast aan hoe jij jezelf ziet.

Je zenwustelstel 'denkt': beter aanpassen dan alleen staan.

Je roedelinstinct in je voordeel gebruiken

Het mooie is: dezelfde biologie kan ook voor je werken.

dat de mens een roedeldier is betekent niet dat je afhankelijk moet zijn. Het betekent dat verbinding belangrijk is.

Je kunt meerdere roedels hebben. Werk. Gezin. Vrienden. Studie. Je hoeft niet overal dezelfde rol te spelen.

Het is dus belangrijk om jezelf goed te kennen, zodat je kunt ontdekken welke rol je in welke roedel wilt en kunt innemen.

Wat ik zelf steeds meer zie, is dat veiligheid niet buiten mij ligt. Niet in goedkeuring. Niet in erkenning. Veiligheid ontstaat als ik mijn eigen overtuigingen durf te onderzoeken.

Deze week start mijn eerste studieavond van Conflictologika. Een vervolg op mijn jaaropleiding Biologika. Daarin onderzoeken we hoe het brein onbewust overlevingsprogramma’s aanstuurt. Ik heb er oprecht zin in. Ook omdat ik mijn eigen overtuigingen weer onder de loep neem. Wat geloof ik nog steeds, puur omdat het ooit veilig voelde?

Kleine reflectie voor jou!

Kijk eens naar de roedels in jouw leven. Denk aan je gezin, je familie, je vrienden, de kerk, verenigingen, moeders op het schoolplein, sportclubs enzovoorts. Welke rol neem jij daar in? Is dat bij elke roedel dezelfde rol? In welke roedel voel jij je fijn en in welke niet?

Wat doe je om erbij te blijven horen? En welke overtuiging stuurt dat gedrag aan?

Innerlijke veiligheid verandert alles

Wanneer je veiligheid in jezelf vindt, verandert je relatie met de roedel. Je blijft verbonden, maar je bent niet meer afhankelijk.

Afwijzing voelt dan nog steeds niet fijn. Maar het voelt niet meer als overleven of sterven. En dat verschil maakt biologisch veel uit. Voor je mentale en emotionele rust en ook voor je fysieke toestand.

Jouw roedelverhaal onderzoeken

Zin om hiermee aan de slag te gaan, maar heb je geen idee waar je moet beginnen? Ik duik graag samen met jou in jouw overlevingsprogramma´s, jouw overtuigingen en hoe jouw lichaam daarop reageert.

Ik help je zien wat jouw brein ooit voor je geregeld heeft om veilig te blijven in de roedel. Vanuit dat inzicht ontstaat vaak vanzelf een andere beweging.

Niet tegen de roedel. Maar steviger in jezelf.